۱۳۸۸ آذر ۵, پنجشنبه

تنهايم مگذار



وقتي دستانت را در دست دارم گويي كه دنيا را داشته باشم . با تو به اوج مي رسم و با عشقت دل خود را به هر دريايي ميزنم . وقتي تو باشي زندگي در نظرم رنگارنگ است و زيبائيش تمامي ندارد . در كنار تو ديگر هراسي از مشكلات ندارم و احساس مي كنم تا با قدمهاي بلند تر و استوارتري گام بر ميدارم . بگذار تا نفسهايت در نميه شب هاي تاريك و ساكت روزگار احياگر جانم گردد و در روز هنگام شانه هايت حامي پر قدرتي براي قلب پراميدم . بگذار تا با نثار عشق خود تكيه گاهي هرچند كوچك اما جاودانه اي در روزهاي زندگيت باشم . تنهايم مگذار.... 
كه زندگي كوتاه است و عمر برگشت ناپذير.
تنهايم مگذار ....
دوستت دارم .

M.k

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر